THE FILIPINO-JAPANESE JOURNAL

YOUR ONLINE SOURCE TO EVERYTHING JAPANESE & FILIPINO | BEHIND THE BYLINE - MARIA FLORENDA N. CORPUZ a.k.a. Keiko Kurane is a freelance journalist and editor with over eight years of professional experience in writing. Aside from being a freelancer, she is the Editor-in-Chief of FilJap Magazine and the Japan Correspondent of Pinoy Gazette, publications catering to Filipinos living and working in Japan. She was also the former Editor-in-Chief of Philippine Digest and Philippine Correspondent of Maharlika, magazine publications based in Tokyo, Japan. Page Rank Personal - Top Blogs Philippines

Sponsors & Ads

Posts tagged "peba"

05 December 2011 

Dear MsMaria Florenda N. Corpuz,

We have reached the culmination of our long journey as the excitement mounts as the dazzling evening for PEBA 2011’s Awards Night draws near.

It was a decisive month for our panel of judges as each nominees were subjected to long hours of tedious review process filled with patience and determination while PEBA Team spent hours of collaboration, systematically gathers the results as the finalists were revealed as PEBA 2011 awards recipients.

And today, with great pride we are pleased to inform you that you’d been selected by our panel of judges as PEBA 2011’s Award’s Recipient to the prestigious PEBA 2011 Awards Night as you will take the center stage to be honored during the forthcoming PEBA 2011 gala awarding event.  With PEBA’s tradition to keep the excitements at its highest level, all award’s title will only be announced on the awarding night itself. Because of your distinctive recognition, the Finalist Badge will not be issued to you as it was deemed not applicable by The PEBA 2011 Team.

Balikbayan OFWs along with their families and friends, Philippine based bloggers, PEBA Sponsors & Partners, NGOs, Advocacy Groups, Church and religious leaders, Government leaders and representatives, together with the PEBA fans, volunteers and officers and media group will gather on the 9th of December 2011 at exactly 6PM at the Ayala Trinoma Mall Activity Center, at EDSA Quezon City Metro Manila.

We are requesting your presence to this event to personally receive your award. You are accorded with 2 VIP seats. We encourage you to bring your whole family and friends as we honor you along with the ‘blogging heroes’ of PEBA 2011. If due to unavoidable circumstances that you won’t be able to attend the ceremony, we request you to delegate your representative to receive the award in your behalf. Please visit our Online Event Registration and kindly provide the applicable data for our further information.

Thank you for the support and for joining PEBA 2011. We are looking forward with anticipation to meet you on the award’s night.

Sincerely yours,

THE PEBA 2011 TEAM

Thank you very much to PEBA and the people behind this organization for naming THE FILIPINO-JAPANESE JOURNAL as one of the recipients of its 2011 Pinoy Expats/OFW Blog Awards. I’m both surprised and deeply humbled. 

Mabuhay ang OFW! 

Para sa isang Overseas Filipino Worker (OFW) na tulad ko, walang kapantay na kaligayahan ang hatid ng aking nakaraang pagbabakasyon sa Pilipinas matapos ang ilang taong paghahanapbuhay sa Japan. Muli ay nakapiling ko ang aking pamilya at mga kaibigan. Muli ko ring naranasan ang mga bagay na “Onli in Da Pilipins” ko lang masasaksihan.

Paglapag pa lamang sa Ninoy Aquino International Airport ng eroplanong aking sinasakyan ay masarap na pakiramdam na ang bumalot sa akin. Kahit pa tinawag na worst airport in the world ng isang interactive website ang paliparang ito, hindi maitatatwang hatid nito’y mainit na pakiramdam sa aking puso. Ang sabi ko nga sa aking sarili, “Iba talaga ang ‘Pinas, walang katulad.”


Pagdating sa immigration, sobrang habang pila ang aking nadatnan. May sistema naman sapagkat pinaghiwalay ang pila ng mga Philippine passport holders sa foreign passport holders. Nakakatuwang isang matamis na ngiti ang ibinigay sa akin ng immigration officer na nag-check ng aking mga dokumento. Nasaksihan ko rin ang pagbibigay-halaga at maayos na pagtrato nila sa mga OFWs na nandoon. Dahil dito’y hindi ko naiwasang hindi sabihin ang mga katagang, “Sana lahat ng nagbibigay-serbisyo dito sa airport ay katulad niyo.” Ngunit ang magandang serbisyong ito ay hanggang sa bahaging ito na lamang pala ng paliparan.

Sa baggage claim area. Hindi ko malaman kung saan ko ba kukunin ang mga checked-in baggage ko. Matagal akong nagpaikot-ikot hanggang sa napagpasyahan kong tanungin na ang isang airport personnel kung saang carousel ko ba makukuha ang aking mga bagahe. Ang sabi niya carousel 4 daw. Sa isip ko, “E bakit naman kasi walang nakalagay na flight number sa mga carousels na nandoon?” Punung-puno at siksikan tuloy ang mga tao sa bahaging ito ng airport. Karamihan sa mga pasaherong dumarating ay naghahanap sa kanilang mga bagahe.

Sa customs. Mahaba at walang kaayusang pila ang sumalubong sa akin. May mga dayuhang nagpupumilit sumingit kaya ang customs inspector, ayun galit na galit. Lalo pang uminit ang ulo nito at halos sigawan na sa mukha ang isang dayuhang punit-punit ang customs declaration form na i-prinisinta. Kaya ang nangyari, mahigit 30 minuto ang aking hinintay bago ma-check ang aking mga dalahin.

Sa pagkuha ng airport taxi. Iritable at hindi maipinta ang mukha ng mamang nag-a-assist. Inisip ko na lamang na marahil siya ay pagod. Subalit nang siya’y bigyan ko na ng tip, aba! Todo-ngisi ang mama! Daig pa ang commercial model ng isang toothpaste. Kilalang masayahin ang mga Pinoy kahit na sa gitna ng kahirapan. Ngunit sa aking pagbabalikbayan ay tila pilit na ngiti na lamang ang kaya nilang gawin. Naisip ko na dahil siguro sa sobrang hirap ng buhay.

Ilan lamang ito sa mga hindi magagandang eksenang aking nasaksihan sa ating paliparan. Kaya naman hindi ko masisisi ang ilang dayuhang nagbabato ng mga negatibong kritisimo tungkol sa ating bansa. Alam kong bilang isang Pilipino ay napakasakit nitong tanggapin. Ngunit sa halip na malungkot ay dapat na ito’y magsilbing hamon lalo na sa ating gobyerno upang pagbutihin ang kanilang pamamahala nang sa gayun ay malampasan at mapagtagumpayan natin ang pagsubok na ito.

Pero alam ninyo, kahit na ganito ang sitwasyon sa atin, babalik at babalik pa rin ako rito. Kasi nga naman, “There is no place like home.”

http://www.pinoyblogawards.com/